x

Sign up for our newsletter and stay informed of the latest developments.

Najaarsreis oktober 2015 - The Three Aid Foundation

Najaarsreis oktober 2015
By: Tt@fbeheer
In: Mission trips
apr 1, 2016

Op de vraag hoe hij dat gaat financieren zegt hij: “Pray”

 Fragmenten uit het verslag van Jaap Groenenberg en Pieter Nieland van hun werkbezoek aan Ethiopië.

Zaterdag 31 oktober 2015 zijn we naar Addis Ababa gevlogen. Vroeg in de morgen kwamen we aan. Een visum krijgen ging deze keer heel snel. Koffers gepakt en op naar de auto. Demis is onze driver voor deze week.

Een voor ons nieuwe school bezocht in Kofele, samen met onze lokale partner Ayano Burka. De directeur legt de nood uit: er komen 510 kinderen in twee shifts, maar de school heeft maar 70 ‘goede’ schoolbanken. We zeggen 80 schoolbanken toe. Deze worden gemaakt door de coöperatie van dove jongens in Awassa. Nu zitten kinderen met z’n vieren of vijven in een bank, dus schoolbanken hebben de hoogste prioriteit. De directeur gaat samen met Ayano een vervolgplan schrijven voor het realiseren van een bibliotheek, goede sanitaire voorzieningen en het opknappen van de omgeving van de school en het speelterrein.

Tijdens een tussenstop in een hotel, worden we geholpen door een serveerster die met haar linker oog maar half ziet. We vragen ernaar en ze vertelt dat ze in het verleden met een steen is geslagen. Voor een dokter was ze te laat. Ayano spreekt met haar over het aankomende eye medication project in Kofele en nodigt haar uit om te komen.

We krijgen een verzoek om voor 22 kinderen van een basisschool voor kinderen met een beperking schooluniformen te fi nancieren. Wij zien dit als een prachtige opdracht voor de dove meiden en zeggen geen geld, maar kleding toe. Een schooluniform is meer dan alleen door de school verplichte kleding. Het is voor veel kinderen de enige goede kleding die ze hebben. Dat ze dit aan kunnen naar school, geeft hen eigenwaarde. Ze horen er in hun uniform helemaal bij.

Na de lunch gaan we naar Salu. We krijgen een rondleiding door de werkplaats waar gehandicapten werk hebben om bezems of schoonmaakmoppen te maken. Er is op dat moment ook een training voor het sheep fattening project. Elf mensen krijgen een opleiding om schapen te houden. Zo kunnen mensen met een beperking toch aan de slag. In zijn kantoor legt de eigenaar uit dat hij een stuk grond van de gemeente kan krijgen van 200m2. Hier wil hij zijn huidige werkplaats naartoe verhuizen en eventueel uitbreiden. Op de vraag hoe hij dat gaat fi nancieren zegt hij: “Pray”.

We brengen een bezoek aan de St Francisschool. De directeur blijkt er niet te zijn. Hij reageert op ons telefoontje en komt naar school. Terwijl we wachten herinnert Pieter zich dat op de hoek van dezelfde straat een vrouw moet wonen die aan het sheep fattening project heeft meegedaan. We bezoeken haar kort. Ze is begonnen met twee schapen en heeft er inmiddels acht. Ze heeft iemand in dienst die op haar schapen past en zelf studeert ze ondertussen. Mooi!

We bezoeken de staalfabriek in Debre Zeyt om te spreken over de constructies die ze maken. Ze hebben een staalconstructie, die in combinatie met bricks een makkelijke en duurzame manier van bouwen oplevert. Voor de school in Worku zou dit een ideale oplossing zijn. Ayano krijgt telefoonnummers van aannemers die in combinatie met ouderparticipatie zouden kunnen bouwen. We krijgen een rondleiding door de fabriek en vragen of ze ook de constructie voor de schoolbankjes zouden kunnen leveren. Dat kan. Ayano gaat dit oppakken voor de order van de schoolbanken voor de school in Kofele.

Om 9.00 vertrekken we naar Addis, richting onze eerste afspraak: Hope for the blind. Daar worden we hartelijk ontvangen. Zelfs op zaterdag. Wel jammer dat de werkers er niet zijn. We spreken over de voortgang. De uitval bij de opleidingen is vrij hoog, in verhouding met hoeveel mensen graag in aanmerking komen. We vragen naar de cijfers. Er blijkt over vorig jaar een tekort te zijn van zo’n 400,000 birr. Met name de sales zijn achteruit gegaan. Ze geven aan wel meer te willen opleiden als er budget is. We geven aan dat als de verkoop tegenvalt het niet logisch is dat je meer mensen opleidt om meer stock te maken. De verkoop moet verbeteren. Op de vraag of een training wellicht nodig is, stemmen ze allemaal direct in. We gaan bekijken of we hiervoor een oplossing kunnen vinden. Ze geven aan via een supermarktketen net een afzetkanaal te hebben gevonden voor 25,000 birr. Dat is een goede start, maar het moet concreter.

We kunnen het stof van Ethiopië van ons af spoelen. We nemen afscheid van Ayano. Door de drukke stad rijden we naar Bole International Airport. Daar nemen we rond 20.00 uur afscheid van Demis. Wat een superdriver is dat: veilig, altijd op tijd, rijdende encyclopedie en fl exibel. Bijzonder om de vele mensen die we ontmoet hebben weer achter te laten. Het is een gezegende reis geweest. We tellen onze zegeningen.